Sunday, June 7, 2009

Berenang-renang Ke Tepian

Dah separuh jalan untuk sesi pertama siklus clinical aku. Ada 2 minggu lagi. Setakat ni dah 2 orang menghadapi sakaratul maut di depan aku. Walaupun kita dah tau orang tu dah tak ada, kita tetap kena resuscitate orang tu sampai la doktor yang berkenaan datang dan isytiharkan kematian. Sebab aku belum ada kuasa untuk berbuat demikian. Pertama kali aku dalam situasi tu, cuak jangan cerita la. Aku tau orang tu dah takde, tapi tetap cuba resuscitate sampai berpeluh ketiak.


Aku tau hati suaminya berderai bila tengok isterinya diperlakukan sedemikian. Yang seorang pulun buat chest compression, yang sorang lain pulun pam oksigen. Tapi kitorang takde pilihan.

Ok cukup kisah stress.

Semalam aku kena standby lagi kat ward. Perkara aku paling benci lakukan di hari Sabtu yang permai. Tapi bila ada seorang budak tu melolong-lolong, aku dah tak jadi benci. Aku jadi marah. Sebabnya budak tu melolong-lolong nak dekat 15 minit. Last-last aku pi kat katil budak tu, tanya kat mak dia kenapa dia menangis. Aku tengok tangan budak tu dah terpasang drip. Oh, sakit sebab kena infuse kot..

" Bukan doc. Dia nangis sebab tak dapat tengok Tom & Jerry pagi ni."

Laaaa... Bikin kalut je.


Oh. Pagi tadi aku pi swimming. Bukan pagi sebenarnya, tapi subuh. Pukul 5.30 pagi dah gerak ke Kuningan.



gaya seorang hantu air.


Serius penat. Balik rumah pengsan.

2 comments:

iamstradust said...

mandi kolam budak2 ek?

Anonymous said...

yeah..
bersenang-senang berenang kenudian..
u go gal ;)